Jaka jest ukryta tajemnica liczby 40 w Piśmie Świętym?

1. W Piśmie Świętym w czasie Potopu padało przez 40 dni i 40 nocy; gdy nadszedł jednak dzień 41 przestało padać.
2. Mojżesz popełnił morderstwo, a potem ukrywał się na pustyni przez 40 lat; kiedy nadszedł rok 41, Bóg powołał Mojżesz do uratowania Izraela.
3. Mojżesz udał się w góry i przebywał tam przez 40 dni; dnia 41 otrzymał 10 Przykazań.
4. Izraeli błąkali się po pustyni przez 40 lat; kiedy nadszedł rok 41 weszli do Ziemi Obiecanej.
5. Goliat kpił z Izraela prze 40 dni; kiedy nadszedł dzień 41, Dawid pokonał go i zabił.
6. Jonasz głosił słowo Boże o pokucie i nawróceniu do mieszkańców Niniwy przez 40 dni; kiedy nadszedł dzień 41, Bóg odsunął karę od tego miasta.
7. Jezus pościł i był kuszony na pustyni przez 40 dni, kiedy nadszedł dzień 41 diabeł uciekł od Niego.
8. Po zmartwychwstaniu Jezus objawiał się Swoim Apostołom przez 40 dni; 41 dnia wstąpił do Nieba.
Jakie to ma dla nas znaczenie? Takie, że któregoś dnia cierpienie się zakończy.

Moje przemyślenia:
Polska została (teoretycznie) uwolniona od komunizmu w 1989 roku, jednakże została przejęta przez masonerię, inny rodzaj zniewolenia. Rok 2029 będzie 40 rokiem cierpienia Polaków. Czy rok 2030 będzie rokiem uwolnienia? Miejmy taką nadzieję!

Jezus nie był Żydem, był Judejczykiem,
a "Judejczyk" to nie "Żyd".
Słowo „Żyd” nie istniało w czasach Chrystusa i nie było znane ani w grece, ani w łacinie, ani w oryginalnym hebrajskim. To określenie powstało znacznie później, i nie jest bezpośrednim odpowiednikiem biblijnego „Judejczyk” (łac. Iudaeus, gr. Ioudaios, hebr. Yehudi).
To prawda, którą trzeba znać, a którą bezwzględnie tłumaczy i wyjaśnia, ks. prof. Waldemar Chrostowski. W czasach Chrystusa nie istniało słowo „Żyd”. W Biblii, zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie, używano słowa:
hebr. Yehudi – potomek Judy lub mieszkaniec Królestwa Judy,
gr. Ioudaios – Judejczyk,
łac. Iudaeus – Judejczyk.
To określenie miało znaczenie geograficzno-etniczne, a nie ideologiczne. Chrystus był Judejczykiem, tak jak Apostołowie, nigdy „Żydem” w sensie dzisiejszym.
Skąd zatem wzięło się słowo „Żyd”?
Ks. prof. Waldemar Chrostowski wyjaśnia:
„Słowo ‘Żyd’ pojawiło się dopiero w średniowieczu, na gruncie języka czeskiego (‘Žid’) i niemieckiego (‘Jude’), a do języka polskiego weszło znacznie później.”
„W czasach biblijnych i Jezusa Chrystusa takiego słowa nie znano. Dlatego nie wolno wkładać we współczesne rozumienie Ewangelii znaczeń, które nie mają pokrycia historycznego.”
Dlaczego to jest tak niezmiernie ważne?
Jak trafnie zauważył ks. prof. Waldemar Chrostowski: „Nie można czytać Ewangelii i wstawiać tam słowa „Żyd”, ponieważ to pojęcie nie istniało w tamtym czasie. Jezus był Judejczykiem, nie "Żydem" w dzisiejszym znaczeniu. Dzisiejsze pojęcie 'żyd' to produkt średniowiecznych i nowożytnych przekształceń, a nie określenie biblijne.”
Słowo „Żyd” jest więc anachronizmem, gdy mówimy o czasach biblijnych – i może zaciemniać rozumienie tekstów Pisma Świętego.
Jakir to niesie ze sobą zniekształcenia?
- Bo współczesne słowo „Żyd” niesie inne znaczenie niż biblijne „Judejczyk”, jest obciążone talmudyczną teologią rabiniczną, ideologią, a od co najmniej XIX wieku również podstępną polityką.
- Bo nieporozumienia wokół słowa „Żyd” prowadzą do fałszywych oskarżeń o „antysemityzm Ewangelii”. Podczas gdy Ewangelia opisuje konkretne konflikty Judejczyków z Judejczykami, a nie „Chrześcijan z żydami”.
Tak więc, rzeczą niezmiernie ważną jest, aby nazywać rzeczy po imieniu.
Jezus nie był „Żydem” w sensie talmudycznym, a więc nie ma nic wspólnego z obecnym żydostwem.
Jezus był Judejczykiem, potomkiem Dawida, Mesjaszem Izraela.
Apostołowie nie byli „Żydami rabinicznymi” – byli Judejczykami, uczniami Jezusa Chrystusa, którzy przyjęli Mesjasza, podczas gdy większość Judejczyków Go odrzuciła.
Źródła:
Ks. prof. Waldemar Chrostowski, wykłady nt. relacji chrześcijańsko-żydowskich.
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (Biblia Tysiąclecia, Wulgata, Septuaginta).
Dokumenty Papieskie: Notes on the correct way to present Jews and Judaism in preaching and catechesis in the Roman Catholic Church (1985) – wprost odróżniają historycznych Judejczyków od współczesnych nurtów żydowskich.

Szatan i jego atrybuty
Autor: Bella Francis

Biblia uczy, że Szatan jest upadłym aniołem kuszonym przez pychę. Mówi się, że jest uwodzicielem, pierwotnie stworzonym jako dobry, którego bunt przeciwko woli Bożej znalazł odzwierciedlenie w pokusie, jaką zafundował Adamowi i Ewie w Ogrodzie Eden.
Scena przedstawia ogród Eden. Bohaterami są Bóg, wąż, Adam i Ewa. Diabeł właśnie oszukał Ewę, a przez nią Adama. Z demoniczną dumą wynikającą z zagłady, skutecznie zepsuł Boże dzieło stworzenia i wciągnął istoty ludzkie – dla których Bóg darzy szczególną miłością – w śmierć i nieszczęście.
Bóg zaczyna od zwrócenia się do Szatana i powiedzenia mu, że do końca swoich dni będzie jadł ziemię. Następnie wyjawia coś, co sprawia, że Szatan wzdryga się z przerażenia – jego ostateczna porażka nastąpi z rąk kobiety.
Bóg powiedział: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę

Szatan jest mistrzem teologii. Rozmawiał z Bogiem, wchodził z Nim w interakcję, wierzy w istnienie Boga i wie więcej o Jego atrybutach i możliwościach niż większość… a jednak Szatan nie kocha Boga.
Bardzo niewielu ludzi wierzy obecnie w diabła” – stwierdził Fulton Sheen w 1958 roku – „co bardzo pasuje diabłu.
Niech cię nie zwiedzie. Szatan istnieje naprawdę i musimy mu się przeciwstawić, silni naszą wiarą. Nie bądź jednak tak przerażony, że zapomnisz, że Bóg, Jego aniołowie i łaska, którą nas obdarza, są potężniejsi i że Bóg ogranicza to, co mogą zrobić demony. Ufaj Bogu; zawołaj do Niego; często recytują Psalm 91. Bądź trzeźwy i czujny i trzymaj się z daleka od niegdyś chwalebnych upadłych aniołów, które słusznie nazywamy demonami.

Prośmy o opiekę św. Michała Archanioła
Święty Michale Archaniele, broń nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen.